A mi smutno, że kibice nie potrafią zachować się jak cywilizowani ludzie i drą zachlaną mordę w przypadku wygranej tak, że sypie mi się tynk ze ścian w domu. W rezultacie całym sercem kibicuję rywalom polskiej drużyny bo ich wygrana oznacza dla mnie przespaną noc.

I proszę, nie mówcie mi, że mecz jest raz na jakiś czas bo ten sam argument słyszałem gdy narzekałem na hałasy przy okazji koncertu Stonesów, koncertu czegoś tam, procesji skamlącej (bo śpiewem tego nie można było nazwać) pod moimi oknami.

Rozumiem zdrowe emocje wywoływane przez sport, natomiast nie ma mowy, żebym tolerował chamskie piłowanie napranej paszczy i dęcie w trąbki w godzinach, w których cywilizowani ludzie śpią. W mojej bardzo subiektywnej opinii daleko nam jeszcze do kulturalnego przeżywania sportu. Bo hańbą są publicznie wypowiedziane słowa ministra sportu RP "To był oszust nie sędzia, cały mecz drukował".

Wychodzę na balkon i widzę zygzakujących nastolatków z trąbkami oraz sąsiada, który usilnie namawia gościa, żeby przestał wyrzucać z balkonu przedmioty i drzeć się. Obaj pod wpływem - mniejszym lub większym. Najzabawniejsze jest to, że na codzień to normalni, zacni obywatele, nie różniący się od Ciebie i mnie niczym szczególnym.

Darcie się uważam za taki sam brak kultury i takie samo ignorowanie otoczenia jak np. palenie papierosów na przystanku (jestem palący), dawanie upustu flatulencjom w biurze, siarczyste przeklinanie przy stole, epatowanie pasażerów porannego autobusu zjedzoną na kolację surową cebulą. Są pewne rzeczy, których cywilizowani ludzie nie robią i argumentowanie "śmierdzę i jestem z tego dumny" tego nie zmienia. Tak jak palić można w miejscach do tego przeznaczonych, wiatry uwalniać w odosobnieniu, tak emocjom - czemuś jak najbardziej przyrodzonemu człowiekowi - można dawać upust w miejscu i w sposób taki aby nie przeszkadzało to innym. Czy można wyobrazić sobie np. mnie ryczącego bawolim głosem na całe gardło na widok dzieł Hieronima Boscha w madryckim Prado? Bo dla mnie ogromnym przeżyciem było zobaczenie na własne oczy tryptyku "Ogród ziemskich rozkoszy", nie mniejszym niż dla mojego sąsiada obejrzenie meczu. Jeden człowiek entuzjazmuje się piłką, drugi malarstwem niderlandzkim, z kolei inny smaganiem nagich pleców biczyskiem. I super, dopóki ten pierwszy daje otoczeniu spać w nocy, ten drugi nie wycina obrazów z ram, a ten trzeci nie zmusza współpracowników do zaspokajania jego potrzeb.

Są miejsca przeznaczone do darcia się, do palenia papierosów, a nawet do wyrzucania psiej kupy. Obawiam się jednak, że obrońcy elementarnych zasad kultury we współżyciu społecznym (mam na myśli kilku osobników, nie potrafiących się bawić jak prawdziwi Wikingowie), wylatują poza nawias tolerancji w świetle tak doniosłego wydarzenia, jakim jest mecz, procesja, koncert, zakup nowej motorynki albo pożyczenie od sąsiada kosiarki (tak! w poniedziałek moich dwóch sąsiadów z parteru wymieniło się na próbę kosiarkami o godz. 21:00 i przez godzinę obaj testowali sprzęt, pokrzykując do siebie entuzjastycznie!).

100% Free Personals from JustSayHi